2632. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتْ لِرِجَالٍ مِنَّا فُضُولُ أَرَضِينَ فَقَالُوا نُؤَاجِرُهَا بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَالنِّصْفِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ ".
Muhammed b. Yusuf bize tahdis etti. [Dedi ki]: Evzai bize tahdis etti. [O] dedi ki: Bana Ata, Cabir'den —radıyallahu anh— tahdis etti. [Cabir] şöyle demiştir: Bizden bazı adamların fazla arazileri vardı. “Onları üçte bir, dörtte bir veya yarısı [karşılığında] kiraya verelim,” dediler. Bunun üzerine Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— şöyle buyurdu: “Kimin arazisi varsa onu eksin veya onu [karşılıksız olarak] kardeşine bağışlasın [ödünç versin]. Eğer [bunu yapmaktan] kaçınırsa arazisini elinde tutsun.”