2638. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَالِمٌ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ يَؤُمَّانِ النَّخْلَ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، وَهْوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ، وَابْنُ صَيَّادٍ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْرَمَةٌ ـ أَوْ زَمْزَمَةٌ ـ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادِ أَىْ صَافِ، هَذَا مُحَمَّدٌ. فَتَنَاهَى ابْنُ صَيَّادٍ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ ".
Ebu'l-Yeman bize tahdis etti. [Dedi ki]: Şuayb bize haber verdi. [O] Zühri'den [nakletti]. Salim [b. Abdullah] dedi ki: Abdullah b. Ömer'i —radıyallahu anhumâ— şöyle derken işitmiştir: Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— ve Übey b. Ka'b el-Ensari, İbn Sayyad'ın içinde bulunduğu hurmalığa doğru yola çıktılar. Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— [hurmalığa] girdiğinde, İbn Sayyad kendisini görmeden önce ondan bir şeyler duyabilmek için hurma kütüklerinin arkasına gizlenerek [onu gözetlemeye] başladı. İbn Sayyad ise yatağının üzerinde, içinde mırıltılar [anlaşılmaz sesler] çıkardığı kadife bir örtünün altındaydı. İbn Sayyad'ın annesi, Nebi'yi —sallallâhu aleyhi ve sellem— hurma kütüklerinin arkasına gizlenirken gördü ve İbn Sayyad'a: “Ey Saf! İşte bu Muhammed!” dedi. Bunun üzerine İbn Sayyad [mırıltıyı kesti ve] kendine geldi. Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem—: “Eğer [annesi] onu kendi haline bıraksaydı, [ne olduğu] açıklığa kavuşurdu,” buyurdu.