2760. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسَهَا، وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ، تَصَدَّقْ عَنْهَا ".
İsmail dedi ki: Malik bana tahdis etti. [O] Hişam'dan, [o] babasından, [o da] Aişe —radıyallahu anha—'dan [nakletti]. Bir adam Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—'e: “Annem ansızın vefat etti [iftülitet nefsehâ]. Sanıyorum ki konuşabilseydi sadaka verirdi. Onun adına sadaka versem [sevabı] olur mu?” diye sordu. Efendimiz: “Evet, onun adına sadaka ver,” buyurdu.