2772. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَصَابَ عُمَرُ بِخَيْبَرَ أَرْضًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ مِنْهُ، فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا، وَتَصَدَّقْتَ بِهَا ". فَتَصَدَّقَ عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ، فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ، وَلاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ.
Müsedded bize tahdis etti. [Dedi ki]: Yezid b. Zürey' bize tahdis etti. [Dedi ki]: İbn Avn bize tahdis etti. [O] Nâfi'den, [o da] İbn Ömer —radıyallahu anhumâ—'dan [nakletti]. Ömer [b. Hattâb], Hayber'de bir arazi edinmişti. Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—'e gelerek: “Bundan daha değerli hiçbir mal elde etmemiştim. Bu mal hakkında bana ne emredersin?” diye sordu. Efendimiz: “Dilersen onun aslını [kökünü/kendisini] hapsedersin [vakfedersin], gelirini de sadaka olarak dağıtırsın,” buyurdu. Bunun üzerine Ömer onu; aslı satılmamak, hibe edilmemek ve miras bırakılmamak üzere fakirlere, yakın akrabalara, kölelere [hürriyetleri için], Allah yolunda [cihadda olanlara], misafirlere ve yolda kalmışlara sadaka olarak [vakfetti]. Onu idare eden kimsenin [mütevelli], ondan örfe uygun olarak yemsinde veya mal biriktirme amacı gütmeksizin [gayra mütemevvilin] bir dostuna yedirmesinde bir günah yoktur.