3158. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍ الأَنْصَارِيَّ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ إِلَى الْبَحْرَيْنِ يَأْتِي بِجِزْيَتِهَا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمُ الْعَلاَءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ، فَقَدِمَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِمَالٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ، فَسَمِعَتِ الأَنْصَارُ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ فَوَافَتْ صَلاَةَ الصُّبْحِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا صَلَّى بِهِمِ الْفَجْرَ انْصَرَفَ، فَتَعَرَّضُوا لَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَآهُمْ وَقَالَ " أَظُنُّكُمْ قَدْ سَمِعْتُمْ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ قَدْ جَاءَ بِشَىْءٍ ". قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ، فَوَاللَّهِ لاَ الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ، وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا وَتُهْلِكَكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ ".
Bize Ebû’l-Yemân tahdis etti. Bize Şuayb, ez-Zührî’den haber verdi; o 'Bana Urve b. ez-Zübeyr tahdis etti' dedi. Misver b. Mahrame’nin haber verdiğine göre; —Âmir b. Lüey oğullarının müttefiki olan ve Bedir savaşına katılan— Amr b. Avf el-Ensârî ona şunu anlatmıştır: Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh’ı, Bahreyn’in cizyesini getirmesi için oraya göndermişti. Efendimiz zaten Bahreyn halkıyla bizzat sulh (anlaşma) yapmış ve başlarına el-Alâ b. el-Hadramî’yi vali atamıştı. Ebû Ubeyde Bahreyn’den mallarla [vergilerle] dönünce, Ensar bunu duydu ve Efendimiz ile sabah namazını kılmak üzere (Mescid-i Nebevi’de) toplandılar. Resûlullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— namazı kıldırıp (cemaate dönerek) kalkınca, O’nun önüne çıkıp kendilerini gösterdiler. Efendimiz onları görünce tebessüm etti ve: 'Sanırım Ebû Ubeyde’nin bir şeyler getirdiğini işittiniz?' buyurdu. Onlar: 'Evet ya Resûlullah!' dediler. Bunun üzerine Efendimiz şöyle buyurdu: 'Müjdelenin ve sizi sevindirecek olanları ümit edin! Vallahi ben artık sizin için fakirlikten korkmuyorum. Lakin ben; dünyanın sizden öncekilere serildiği gibi sizin önünüze de serilmesinden, onların dünya için birbirleriyle yarıştıkları gibi sizin de yarışmanızdan ve bu yarışın [hırsın] onları helak ettiği gibi sizi de helak etmesinden korkuyorum!'