308. Hadis
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ، ثُمَّ تَقْتَرِصُ الدَّمَ مِنْ ثَوْبِهَا عِنْدَ طُهْرِهَا فَتَغْسِلُهُ، وَتَنْضَحُ عَلَى سَائِرِهِ، ثُمَّ تُصَلِّي فِيهِ.
Asbağ bize tahdis etti, dedi ki: İbn Vehb bana haber verdi, dedi ki: Amr b. el-Hâris bana haber verdi; Abdurrahman b. el-Kasım’dan, o babasından, Aişe’den [naklen] dedi ki: “Bizden biri ay hali (hayız) olurdu. Sonra temizlendiğinde elbisesinden kanı (tırnağıyla) kazır ve onu yıkardı. (Elbisenin) diğer kısımlarına da su serper (yıkar), sonra onun içinde namaz kılardı.”