3687. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ، هُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلَنِي ابْنُ عُمَرَ عَنْ بَعْضِ، شَأْنِهِ ـ يَعْنِي عُمَرَ ـ فَأَخْبَرْتُهُ. فَقَالَ، مَا رَأَيْتُ أَحَدًا قَطُّ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ حِينَ قُبِضَ كَانَ أَجَدَّ وَأَجْوَدَ حَتَّى انْتَهَى مِنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ.
Yahya b. Süleyman bize tahdis etti. [O] dedi ki: İbn Vehb bana tahdis etti. [O] dedi ki: Ömer -ki o İbn Muhammed'dir- bana tahdis etti ki; Zeyd b. Eslem ona, babasından [naklederek] tahdis etmiş. [Eslem] dedi ki: İbn Ömer bana, onun (babası Ömer'in) bazı halleri hakkında sordu, ben de ona haber verdim. Bunun üzerine [İbn Ömer] şöyle dedi: 'Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem vefat ettiğinden beri; (hakkı yerine getirme hususunda) ondan daha gayretli (ecedd) ve vefat edinceye kadar ondan daha cömert (ecved) bir kimse asla görmedim.'