3702. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ كَانَ عَلِيٌّ قَدْ تَخَلَّفَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي خَيْبَرَ وَكَانَ بِهِ رَمَدٌ فَقَالَ أَنَا أَتَخَلَّفُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ عَلِيٌّ فَلَحِقَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ اللَّيْلَةِ الَّتِي فَتَحَهَا اللَّهُ فِي صَبَاحِهَا، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ ـ أَوْ لَيَأْخُذَنَّ الرَّايَةَ ـ غَدًا رَجُلاً يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ـ أَوْ قَالَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ـ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيْهِ ". فَإِذَا نَحْنُ بِعَلِيٍّ وَمَا نَرْجُوهُ، فَقَالُوا هَذَا عَلِيٌّ. فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ.
Kuteybe bize tahdis etti. [O dedi ki]: Hatim bize tahdis etti. [O], Yezid b. Ebi Ubeyd'den; [o da] Seleme'den [nakletti]. [Seleme] dedi ki: Ali, göz ağrısından (remed) dolayı Hayber'de Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (biraz) geri kalmıştı. (Ali kendi kendine): 'Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den geri mi kalacağım?' dedi ve yola çıkıp Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e yetişti. Allah'ın sabahında fethi nasip ettiği gecenin akşamı olunca Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Yarın sancağı mutlaka, Allah ve Resulünün kendisini sevdiği -veya Allah ve Resulünü seven- bir adama vereceğim; Allah onun vasıtasıyla fethi müyesser kılacaktır.' Bir de baktık ki Ali yanımızda; oysa biz onun (iyileşip gelmesini) beklemiyorduk. 'İşte Ali geldi' dediler. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (sancağı) ona verdi ve Allah onunla fethi nasip etti.