3825. Hadis
وَقَالَ عَبْدَانُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ مِنْ أَهْلِ خِبَاءٍ أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ يَذِلُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ، ثُمَّ مَا أَصْبَحَ الْيَوْمَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ خِبَاءٍ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ يَعِزُّوا مِنْ أَهْلِ خِبَائِكَ. قَالَ وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا قَالَ " لاَ أُرَاهُ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ".
Abdân dedi ki: Abdullah bize haber verdi, [dedi ki]: Yunus bize haber verdi; [o] Zührî'den, [o] (dedi ki): Urve bana söyledi; Aişe radıyallahu anhâ [nakletti] ki, şöyle dedi: "Hind bint Utbe geldi ve dedi ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Yeryüzünde senin çadırının halkından, zelil olmalarını en çok istediğim hiçbir çadır halkı yoktu. Sonra bugün, yeryüzünde senin çadırının halkından, aziz olmalarını en çok istediğim hiçbir çadır halkı yoktur.' (Nebi): 'Aynı şekilde, canım elinde olana yemin olsun ki!' buyurdu. (Hind) dedi ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Şüphesiz Ebû Süfyan cimri bir adamdır. Onun malından çoluk çocuğumuza yedirmemde bana bir günah var mıdır?' (Nebi): 'Bunu ancak maruf (makul) ölçüde görüyorum' buyurdu."