4335. Hadis
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قِسْمَةَ حُنَيْنٍ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ مَا أَرَادَ بِهَا وَجْهَ اللَّهِ. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ ثُمَّ قَالَ " رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى مُوسَى، لَقَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ ".
Bize Kabîsa anlattı, bize Süfyân anlattı, o A’meş’ten, o Ebû Vâil’den, o Abdullah’tan [nakletti]. Dedi ki: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem Huneyn (ganimet) taksimini yapınca Ensâr’dan bir adam: "Bununla Allah’ın rızası gözetilmedi!" dedi. Ben de Nebî’ye sallallâhu aleyhi ve sellem gelip durumu haber verdim. Yüzü(nün rengi) değişti, sonra şöyle buyurdu: "Allah Mûsâ’ya rahmet etsin! O bundan daha çoğuyla incitilmişti de sabretmişti."