4355. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا بَيَانٌ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كَانَ بَيْتٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يُقَالُ لَهُ ذُو الْخَلَصَةِ وَالْكَعْبَةُ الْيَمَانِيَةُ وَالْكَعْبَةُ الشَّأْمِيَّةُ، فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ ". فَنَفَرْتُ فِي مِائَةٍ وَخَمْسِينَ رَاكِبًا، فَكَسَرْنَاهُ وَقَتَلْنَا مَنْ وَجَدْنَا عِنْدَهُ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَدَعَا لَنَا وَلأَحْمَسَ.
Bize Müsedded anlattı, bize Hâlid anlattı, bize Beyân anlattı, o Kays’tan, o Cerîr’den [nakletti]. Dedi ki: Cahiliye devrinde Zü’l-Halasa denilen bir ev (puthane) vardı. Buna "Kâbe-i Yemâniye" (Yemen Kâbesi) ve "Kâbe-i Şâmiye" (Şam Kâbesi) de denilirdi. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bana: "Beni Zü’l-Halasa’dan kurtarmayacak mısın (o sıkıntıyı gidermeyecek misin)?" buyurdu. Ben de yüz elli süvari ile birlikte gittim. Orayı yıkıp dağıttık, orada bulduğumuz kimseleri de öldürdük. Sonra Nebî’ye sallallâhu aleyhi ve sellem gelip durumu haber verdim. Bize ve Ahmes (kabilesine) dua etti.