4422. Hadis
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ " هَذِهِ طَابَةُ، وَهَذَا أُحُدٌ، جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ".
Bize Hâlid b. Mahled anlattı, bize Süleyman anlattı. (Dedi ki): Bana Amr b. Yahyâ anlattı, o Abbâs b. Sehl b. Sa’d’dan, o Ebû Humeyd’den. Dedi ki: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte Tebük Gazvesi’nden döndük. Nihayet Medine’yi (tepeden) gördüğümüzde (Resûlullah): "İşte bu Tâbe’dir! Bu da Uhud; bizi seven ve bizim de kendisini sevdiğimiz bir dağdır," buyurdu.