4507. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ} كَانَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ حَتَّى نَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا. مَاتَ بُكَيْرٌ قَبْلَ يَزِيدَ.
Bize Kuteybe tahdis etti, bize Bekr b. Mudar tahdis etti, o Amr b. el-Hâris'ten, o Bukeyr b. Abdullah'tan, o Seleme b. el-Ekva'ın azatlısı Yezîd'den, o da Seleme'den [naklen] şöyle dedi: {وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ} “(Oruç tutmaya) gücü yetmeyenlerin bir yoksul doyumu fidye vermesi gerekir” (el-Bakara, 184) [ayeti] nâzil olduğu zaman; [oruç tutmak yerine] oruç tutmamayı ve fidye vermeyi dileyen [öyle yapardı]. Nihayet ondan sonraki ayet nâzil oldu ve onu [önceki hükmü] neshetti (kaldırdı). Bukeyr, Yezîd'den önce öldü.