4509. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيٍّ، قَالَ أَخَذَ عَدِيٌّ عِقَالاً أَبْيَضَ وَعِقَالاً أَسْوَدَ حَتَّى كَانَ بَعْضُ اللَّيْلِ نَظَرَ فَلَمْ يَسْتَبِينَا، فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، جَعَلْتُ تَحْتَ وِسَادَتِي. قَالَ " إِنَّ وِسَادَكَ إِذًا لَعَرِيضٌ أَنْ كَانَ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ وَالأَسْوَدُ تَحْتَ وِسَادَتِكَ ".
Bize Musa b. İsmail tahdis etti, bize Ebû Avâne tahdis etti, o Husayn'dan, o eş-Şa'bî'den, o da Adî [b. Hâtim]'den [naklen] şöyle dedi: Adî [b. Hâtim], bir beyaz ikâl (bağ/ip) ve bir siyah ikâl aldı. Gecenin bir vakti olduğunda [onlara] baktı fakat ikisi birbirinden ayırt edilemiyordu. Sabah olunca [durumu Resûlullah'a anlatıp]: "Ey Allah'ın Resûlü! [Onları] yastığımın altına koymuştum" dedi. Resûlullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]: "Eğer o beyaz ve siyah iplik senin yastığının altındaysa, o zaman senin yastığın gerçekten çok genişmiş!" buyurdu.