4574. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، تَعَالَى {وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى}. فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي، هَذِهِ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا، تَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ وَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا، فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا، بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا، فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ، فَنُهُوا عَنْ أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ، إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ، وَيَبْلُغُوا لَهُنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ فِي الصَّدَاقِ، فَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنَ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ. قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ وَإِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ هَذِهِ الآيَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ} قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى فِي آيَةٍ أُخْرَى {وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ} رَغْبَةُ أَحَدِكُمْ عَنْ يَتِيمَتِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ قَالَتْ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا عَنْ مَنْ رَغِبُوا فِي مَالِهِ وَجَمَالِهِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ، إِلاَّ بِالْقِسْطِ، مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلاَتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ.
Bize Abdülaziz bin Abdullah tahdis etti, bize İbrahim bin Sa'd, babasından, o babasından [İbrahim’in dedesi İbrahim bin Abdurrahman’dan] haber verdi; o da orman yolunda (el-Gâbe) iken Urve bin ez-Zübeyr'e bu ayeti [en-Nisâ, 3] sormuştu. Bunun üzerine Urve, o (Urve) Urve bin ez-Zübeyr idi, müminlerin annesi Âişe radıyallahu anhâ'ya Allah Teâlâ'nın: {وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى} “Eğer yetimler hakkında adaleti yerine getiremeyeceğinizden korkarsanız...” (en-Nisâ, 3) ayetini sormuştu. Âişe şöyle dedi: \"Ey kız kardeşimin oğlu! Bu (ayetten kastedilen); velisinin himayesinde bulunan, velisinin onun malına ve güzelliğine ilgi duyduğu yetim bir kızdır. Velisi, onunla [kendi malına katarak] evlenmek ister, ancak başkalarının vermesi gereken normal mehri vermeksizin, mehri konusunda ona adaletsizlik yapmayı kasteder. İşte bu durumdaki kişilerin, [bu yetim kızlarla] mehirlerini tam verip onlara adaletli davranmadıkça evlenmeleri yasaklanmış ve kendilerine hoş gelen diğer kadınlarla evlenmeleri emredilmiştir.\"