4578. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ، وَكَانَتِ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ، فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ، فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ، وَجَعَلَ لِلأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَالثُّلُثَ، وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ، وَلِلزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ.
Muhammed b. Yûsuf bize tahdis etti; Varkâ'dan; [o] İbn Ebî Necîh'ten; [o] Atâ'dan; [o da] İbn Abbas radıyallahu anhümâ'dan; şöyle dedi: [Önceleri miras olarak kalan] mal evlada aitti; vasiyet ise anne-babaya yapılırdı. Allah bundan dilediği hükmü neshetti (kaldırdı) da erkeğe iki dişinin payı kadar pay verdi; anne-babanın her biri için altıda bir ve üçte bir kıldı; kadın (eş) için sekizde bir ve dörtte bir kıldı; koca için ise yarım ve dörtte bir kıldı.