4601. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ {وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا}. قَالَتِ الرَّجُلُ تَكُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَةُ لَيْسَ بِمُسْتَكْثِرٍ مِنْهَا يُرِيدُ أَنْ يُفَارِقَهَا فَتَقُولُ أَجْعَلُكَ مِنْ شَأْنِي فِي حِلٍّ. فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ.
Bize Muhammed bin Mukâtil tahdis etti, bize Abdullah haber verdi, bize Hişâm bin Urve haber verdi, o babasından, o da Âişe radıyallahu anhâ'dan [naklen] “Eğer bir kadın kocasının nüşûzundan (kötü muamelesinden) yahut yüz çevirmesinden endişe ederse...” (en-Nisâ, 128) [ayeti hakkında] şöyle dedi: [Bu durum], yanında bir kadın bulunan ve [kadın yaşlandığı veya güzelliğini yitirdiği için] ondan pek hoşlanmayıp ayrılmak isteyen adam hakkındadır. Kadın ona: “(Nöbetimden/hakkımdan vazgeçip) seni serbest bırakıyorum (yeter ki nikahında kalayım)” der. İşte bu ayet bu konuda inmiştir.