4691. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَسْرُوقُ بْنُ الأَجْدَعِ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ رُومَانَ، وَهْىَ أُمُّ عَائِشَةَ قَالَتْ بَيْنَا أَنَا وَعَائِشَةُ أَخَذَتْهَا الْحُمَّى، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّ فِي حَدِيثٍ تُحُدِّثَ ". قَالَتْ نَعَمْ وَقَعَدَتْ عَائِشَةُ قَالَتْ مَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَيَعْقُوبَ وَبَنِيهِ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ.
Bize Musa tahdis etti, bize Ebu Avâne tahdis etti, o Husayn'dan, o Ebu Vâil'den, dedi ki: Bana Mesrûk bin el-Ecda' tahdis etti, (ve) dedi ki: Bana -Aişe'nin annesi olan- Ümmü Rûmân tahdis etti (ve şöyle) dedi: Ben ve Aişe (beraber) iken Aişe'yi sıtma (nöbeti) tuttu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Belki (bu ateş), konuşulan bir sözdendir (o sözün üzüntüsündendir)?” buyurdu. (Ümmü Rûmân): “Evet (öyle olabilir)” dedi. Aişe oturdu ve şöyle dedi: “Benim durumumla sizin durumunuz, Yakub ve oğullarının durumu gibidir: ‘Sizin anlattıklarınıza karşı yardımına sığınılacak olan ancak Allah'tır.’ (Yusuf, 18).”