4721. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا أَنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ وَهْوَ مُتَّكِئٌ عَلَى عَسِيبٍ إِذْ مَرَّ الْيَهُودُ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ، فَقَالَ مَا رَابَكُمْ إِلَيْهِ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ يَسْتَقْبِلُكُمْ بِشَىْءٍ تَكْرَهُونَهُ فَقَالُوا سَلُوهُ فَسَأَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ فَأَمْسَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ شَيْئًا، فَعَلِمْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ، فَقُمْتُ مَقَامِي، فَلَمَّا نَزَلَ الْوَحْىُ قَالَ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً}.
Bize Ömer bin Hafs bin Gıyâs tahdis etti, bize babam tahdis etti, bize A'meş tahdis etti, [şöyle] dedi: Bana İbrahim tahdis etti, o Alkame'den, o da Abdullah( bin Mes'ud)'dan radıyallahu anh [naklen]; (Abdullah) şöyle demiştir: Ben Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber bir tarlada iken o, hurma dalından bir değneğe dayanıyordu. O sırada (bir grup) Yahudi yanından geçti. Bazıları diğerlerine: ‘Ona ruhu sorun’ dediler. (Diğer) bazıları: ‘Buna sizi ne (sevk etti / sormaya ne gerek var?)’ dediler. Bazıları da: ‘(Sormayın çünkü) Hoşunuza gitmeyecek bir şeyle size cevap vermesinden (korkarız / istemeyiz)’ dediler. (Fakat sonunda): ‘Ona sorun!’ dediler ve ona ruhu sordular. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (bir süre) sustu ve onlara hiçbir cevap vermedi. Ben ona vahiy gelmekte olduğunu anladım ve olduğum yerde durdum. Vahiy inince (Nebi) şöyle okudu: “Sana ruh hakkında sorarlar. De ki: Ruh, Rabbimin emrindendir; size ise ilimden ancak az bir şey verilmiştir.” (İsrâ, 85).