5187. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نَتَّقِي الْكَلاَمَ وَالاِنْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَيْبَةَ أَنْ يُنْزَلَ فِينَا شَىْءٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَكَلَّمْنَا وَانْبَسَطْنَا.
Bize Ebû Nuaym tahdis etti, [o] bize Süfyân tahdis etti, [o] Abdullah bin Dînar'dan, [o] İbn Ömer [radıyallahu anhumâ]'dan [naklederek]; o şöyle demiştir: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında, hakkımızda bir vahiy indirilir korkusuyla kadınlarımızla [rahat] konuşmaktan ve onlarla senli benli olmaktan (inbisât) sakınırdık. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem vefat edince [rahatça] konuştuk ve [onlarla] senli benli olduk."