5671. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ فَاعِلاً فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ".
Bize Adem tahdis etti, bize Şu'be tahdis etti, bize Sâbit el-Bünânî tahdis etti, Enes bin Mâlik radıyallahu anh'tan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sizden hiç kimse, kendisine isabet eden bir zarardan (hastalıktan) dolayı ölümü temenni etmesin. Eğer mutlaka (temenni) edecekse şöyle desin: 'Allahım! Hayat (yaşamak) benim için hayırlı olduğu sürece beni yaşat. Ölüm benim için hayırlı olduğu zaman da beni vefat ettir.'"