5672. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى خَبَّابٍ نَعُودُهُ وَقَدِ اكْتَوَى سَبْعَ كَيَّاتٍ فَقَالَ إِنَّ أَصْحَابَنَا الَّذِينَ سَلَفُوا مَضَوْا وَلَمْ تَنْقُصْهُمُ الدُّنْيَا وَإِنَّا أَصَبْنَا مَا لاَ نَجِدُ لَهُ مَوْضِعًا إِلاَّ التُّرَابَ وَلَوْلاَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا أَنْ نَدْعُوَ بِالْمَوْتِ لَدَعَوْتُ بِهِ، ثُمَّ أَتَيْنَاهُ مَرَّةً أُخْرَى وَهْوَ يَبْنِي حَائِطًا لَهُ فَقَالَ إِنَّ الْمُسْلِمَ لَيُوجَرُ فِي كُلِّ شَىْءٍ يُنْفِقُهُ إِلاَّ فِي شَىْءٍ يَجْعَلُهُ فِي هَذَا التُّرَابِ.
Bize Adem tahdis etti, bize Şu'be tahdis etti, İsmail bin Ebi Hâlid'den, [o] Kays bin Ebi Hâzim'den; dedi ki: Habbâb'ı -ki o yedi kere (vücudunu) dağlamıştı- ziyaret etmek üzere yanına girdik. Dedi ki: "Önceden gelip geçen arkadaşlarımız (sahabiler) göçüp gittiler ve dünya(lık) onlardan (ecirlerinden) hiçbir şeyi eksiltmedi. Biz ise (o kadar çok) mala nail olduk ki, onu koyacak topraktan başka bir yer bulamıyoruz. Eğer Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bizi ölümü dua etmekten (istemekten) nehyetmeseydi, muhakkak (ölmek için) dua ederdim." Sonra ona (Habbâb'a) başka bir sefer daha geldik, o kendisine ait bir duvarı(nı) inşa ediyordu. Dedi ki: "Muhakkak ki Müslüman, infak ettiği her şeyde ecir alır; ancak şu toprağa (inşaata) koyduğu şey müstesna."