5704. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْغَسِيلِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ شِفَاءٌ فَفِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ".
Bize Ebu'l-Velid Hişâm bin Abdilmelik tahdis etti, bize Abdurrahman bin Süleyman İbnü'l-Gasil tahdis etti, bize Asım bin Ömer bin Katâde tahdis etti; dedi ki: Câbir'i Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (naklen) şöyle derken işittim: "Eğer sizin ilaçlarınızdan bir şeyde şifa varsa; o hacamat (kupası) bıçağında (kan aldırmakta) veya ateşle dağlamaktadır. Ama ben dağlanmayı sevmem."