6031. Hadis
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو يَحْيَى، هُوَ فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ أُسَامَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمْ يَكُنِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَبَّابًا وَلاَ فَحَّاشًا وَلاَ لَعَّانًا، كَانَ يَقُولُ لأَحَدِنَا عِنْدَ الْمَعْتَبَةِ " مَا لَهُ، تَرِبَ جَبِينُهُ ".
Asbağ bize tahdis etti, dedi ki İbn Vehb bana haber verdi, Ebu Yahya —ki o Füleyh b. Süleyman’dır— bize haber verdi; Hilal b. Usame’den; [o da] Enes b. Malik radıyallahu anh’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ne söven, ne çirkin sözlü, ne de lanet eden biriydi. Bizden birini kınayacağı zaman (sadece): “Ona ne oluyor? Alnı topraklanasıca!” derdi.