6101. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَتْ عَائِشَةُ صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَرَخَّصَ فِيهِ فَتَنَزَّهَ عَنْهُ قَوْمٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ فَحَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ قَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَتَنَزَّهُونَ عَنِ الشَّىْءِ أَصْنَعُهُ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً ".
Ömer b. Hafs bize tahdis etti, babam bize tahdis etti, A'meş bize tahdis etti, Müslim bize tahdis etti; Mesruk’tan [naklederek]. Aişe dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir şey yaptı ve o hususta ruhsat verdi. Bir topluluk ise o şeyden kaçındı. Bu durum Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e ulaştı. Bunun üzerine hutbe okudu, Allah’a hamd etti ve sonra şöyle buyurdu: “Bir takım kimselere ne oluyor ki benim yaptığım bir şeyi yapmaktan kaçınıyorlar? Vallahi ben, Allah’ı onlardan en iyi bilenim ve O’ndan en çok korkanım.”