6158. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ، وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ ". فَقُلْتُ أَنَا أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ. فَقَالَ " مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ ". فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غَسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ، مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً قَدْ أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ ". قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَاكَ ضُحًى.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti, Malik’ten; Ömer b. Ubeydullah’ın azatlısı Ebu’n-Nadr’dan; Ümmü Hani binti Ebi Talib’in azatlısı Ebu Mürre ona haber vermiş ki o, Ümmü Hani binti Ebi Talib’i şöyle derken işitmiş: Mekke’nin fethi yılında Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gittim. Onu yıkanırken buldum. Kızı Fatıma onu perdeliyordu. Ona selam verdim. “Bu kim?” buyurdu. “Ben Ebu Talib’in kızı Ümmü Hani’yim” dedim. “Merhaba Ümmü Hani’ye” buyurdu. Yıkanmasını bitirince kalktı ve sekiz rekat namaz kıldı. Tek bir parça elbiseye bürünmüştü. (Namazdan) ayrılınca: “Ey Allah’ın Resulü! Annemin oğlu, benim eman verdiğim bir adamı —Fulan b. Hübeyre’yi— öldüreceğini iddia ediyor” dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Senin eman verdiğine biz de eman verdik ey Ümmü Hani” buyurdu. Ümmü Hani dedi ki: Bu, kuşluk vakti idi.