6228. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَرْدَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ يَوْمَ النَّحْرِ خَلْفَهُ عَلَى عَجُزِ رَاحِلَتِهِ، وَكَانَ الْفَضْلُ رَجُلاً وَضِيئًا، فَوَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلنَّاسِ يُفْتِيهِمْ، وَأَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمَ وَضِيئَةٌ تَسْتَفْتِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا، وَأَعْجَبَهُ حُسْنُهَا، فَالْتَفَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَيْهَا، فَأَخْلَفَ بِيَدِهِ فَأَخَذَ بِذَقَنِ الْفَضْلِ، فَعَدَلَ وَجْهَهُ عَنِ النَّظَرِ إِلَيْهَا، فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ فِي الْحَجِّ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا، لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْتَوِيَ عَلَى الرَّاحِلَةِ، فَهَلْ يَقْضِي عَنْهُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ ".
Ebu’l-Yeman bize tahdis etti, Şuayb bize haber verdi; Zühri’den. Dedi ki Süleyman b. Yesar bana haber verdi, Abdullah b. Abbas —radıyallahu anhuma— haber verdi. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Kurban Bayramı günü Fadl b. Abbas’ı arkasına, devesinin sağrısına bindirmişti. Fadl, yüzü güzel bir adamdı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, insanlara fetva vermek için durdu. Has'am’dan yüzü güzel bir kadın Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den fetva istemek için geldi. Fadl ona bakmaya başladı ve güzelliği hoşuna gitti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem döndü, Fadl ona bakıyor. (Peygamber) elini uzattı, Fadl’ın çenesini tuttu ve yüzünü ona bakmaktan çevirdi. (Kadın): “Ey Allah’ın Resulü! Allah’ın hac konusundaki farzı kulları üzerinde babama çok yaşlı bir ihtiyar iken yetişti. Binek üzerinde duramıyor. Onun yerine benim haccetmem onun borcunu öder mi?” dedi. (Peygamber): “Evet” buyurdu.