487. Hadis
وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْزِلُ تَحْتَ سَرْحَةٍ ضَخْمَةٍ دُونَ الرُّوَيْثَةِ عَنْ يَمِينِ الطَّرِيقِ، وَوِجَاهَ الطَّرِيقِ فِي مَكَانٍ بَطْحٍ سَهْلٍ، حَتَّى يُفْضِيَ مِنْ أَكَمَةٍ دُوَيْنَ بَرِيدِ الرُّوَيْثَةِ بِمِيلَيْنِ، وَقَدِ انْكَسَرَ أَعْلاَهَا، فَانْثَنَى فِي جَوْفِهَا، وَهِيَ قَائِمَةٌ عَلَى سَاقٍ، وَفِي سَاقِهَا كُثُبٌ كَثِيرَةٌ.
Abdullah b. Ömer ona (Nâfi’ye) haber vermiştir ki; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Rüveyse (er-Ruveyse) mevkiinden önce, yolun sağ tarafında ve yola hâkim, düz ve yumuşak bir zemindeki (bath’) büyük bir ağacın (sarhah) altında konaklardı. Bu yer, Rüveyse’deki posta menziline (berîd) iki mil kala bir tepecik aşıldıktan sonra gelirdi. O ağacın tepesi kırılmış ve orta yerine doğru bükülmüştü; ağaç ana gövdesi (sâq) üzerinde duruyordu ve gövdesinin etrafında pek çok kum tepeciği (kuthub) vardı.”