6312. Hadis
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ " بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا ". وَإِذَا قَامَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ". تُنْشِرُهَا: تُخْرِجُهَا
Kabisa bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti; Abdülmelik’ten; Rib’i b. Hiraş’tan; Huzeyfe’den [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yatağına çekildiği zaman: “Senin isminle ölür ve yaşarım” derdi. Uyandığı zaman ise: “Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah’a hamdolsun. Dönüş (yeniden diriliş) ancak O’nadır” derdi. (Ravi dedi ki): “Tünşirüha, tuhricüha (onu çıkarırsın/diriltirsin) demektir.”