6317. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ حَقٌّ، وَقَوْلُكَ حَقٌّ، وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالسَّاعَةُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمُحَمَّدٌ حَقٌّ، اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ، فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ، أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ـ أَوْ ـ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ ".
Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti. Süleyman b. Ebi Müslim’i işittim; Tavus’tan; İbn Abbas’tan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem geceleyin teheccüd (namazı) için kalktığında şöyle derdi: “Allah’ım! Hamd Sanadır. Sen göklerin, yerin ve içindekilerin nurusun. Hamd Sanadır. Sen göklerin, yerin ve içindekilerin Kayyûm’usun (onları ayakta tutansın). Hamd Sanadır. Sen Hakksın, vaadin haktır, sözün haktır, Sana kavuşmak haktır, cennet haktır, ateş (cehennem) haktır, kıyamet haktır, peygamberler haktır, Muhammed haktır. Allah’ım! Yalnız Sana teslim oldum, yalnız Sana tevekkül ettim, yalnız Sana iman ettim, yalnız Sana yöneldim. (Düşmanlara karşı) Senin (verdiğin deliller) ile mücadele ettim. Yalnız Senin hakemliğine başvurdum. Benim geçmişte yaptığım ve gelecekte yapacağım, gizlediğim ve açığa vurduğum (bütün) günahlarımı bağışla. Öne alan Sen, geriye bırakan Sensin. Senden başka hiçbir ilah yoktur —veya: Senden başka ilah yoktur.”