6430. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابًا، وَقَدِ اكْتَوَى يَوْمَئِذٍ سَبْعًا فِي بَطْنِهِ وَقَالَ لَوْلاَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا أَنْ نَدْعُوَ بِالْمَوْتِ لَدَعَوْتُ بِالْمَوْتِ، إِنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مَضَوْا وَلَمْ تَنْقُصْهُمُ الدُّنْيَا بِشَىْءٍ، وَإِنَّا أَصَبْنَا مِنَ الدُّنْيَا مَا لاَ نَجِدُ لَهُ مَوْضِعًا إِلاَّ التُّرَابَ.
Yahya b. Musa bana tahdis etti, Vaki’ bize tahdis etti, İsmail [b. Ebi Halid] bize tahdis etti; Kays [b. Ebi Hâzim]’den [naklederek]. Dedi ki: (Bir gün) Habbâb [b. el-Eret]’i, hastalandığı için karnının yedi ayrı yerini dağlatmış vaziyetteyken [şöyle derken] işittim: “Eğer Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ölümü temenni etmemizi yasaklamış olmasaydı, mutlaka ölmek için dua ederdim! Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’in (ilk zamanlardaki) arkadaşları (ahirete) göçüp gittiler; dünya nimetleri onların (ecirlerinden) hiçbir şey eksiltmedi. Biz ise dünyalıktan o kadar çok şeye eriştik ki; (bunları harcayacak inşaat) toprağından başka yer bulamıyoruz!”