6442. Hadis
حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَيُّكُمْ مَالُ وَارِثِهِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ مَالِهِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا مِنَّا أَحَدٌ إِلاَّ مَالُهُ أَحَبُّ إِلَيْهِ. قَالَ " فَإِنَّ مَالَهُ مَا قَدَّمَ، وَمَالُ وَارِثِهِ مَا أَخَّرَ ".
Ömer b. Hafs bana tahdis etti, babam bana tahdis etti, el-A'meş bize tahdis etti. İbrahim et-Teymî bana; el-Haris b. Süveyd’den [naklederek] tahdis etti. Abdullah [b. Mes'ud] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (ashabına): “Hanginiz varisinin malını kendi malından daha çok sever?” diye sordu. Onlar: “Ey Allah’ın Resulü! Aramızda kendi malını (varisinin malından) daha çok sevmeyen kimse yoktur” dediler. (Bunun üzerine Efendimiz) şöyle buyurdu: “Hâlbuki insanın (gerçek) malı, (hayattayken hayır yolunda harcayıp ahirete) önceden gönderdiğidir. Varisinin malı ise (ölürken geride) bıraktığıdır.”