6607. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَعْظَمِ الْمُسْلِمِينَ غَنَاءً عَنِ الْمُسْلِمِينَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى الرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا ". فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ، وَهْوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَلَى الْمُشْرِكِينَ، حَتَّى جُرِحَ فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَجَعَلَ ذُبَابَةَ سَيْفِهِ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُسْرِعًا فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالَ " وَمَا ذَاكَ ". قَالَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَيْهِ ". وَكَانَ مِنْ أَعْظَمِنَا غَنَاءً عَنِ الْمُسْلِمِينَ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لاَ يَمُوتُ عَلَى ذَلِكَ فَلَمَّا جُرِحَ اسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَقَتَلَ نَفْسَهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالْخَوَاتِيمِ ".
Said b. Ebi Meryem bize tahdis etti, Ebu Gassân [Muhammed b. Mutarrif] bize tahdis etti, Ebu Hazim [Seleme b. Dinar] bana haber verdi; Sehl [b. Sa'd]’dan [naklederek]. (Sehl anlattı ki): Müslümanlar arasında düşmana karşı en etkili/faydalı (ganâen) olan bir adam, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile bir gazaya çıkmıştı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona baktı ve: “Kim ateş ehlinden bir adama bakmak isterse şu kişiye baksın!” buyurdu. Bunun üzerine topluluktan biri onu takip etmeye başladı. O adam (savaşta) müşriklere karşı en şiddetli (cesur) davrananlardan biriydi. Nihayet yaralanınca ölüme sabredemedi (acele etti); kılıcının ucunu (zübâbete seyfihî) iki memesi arasına dayadı ve (üzerine abanarak) kılıç iki omzunun arasından (sırtından) çıkana kadar kendini öldürdü. Onu takip eden adam hemen koşarak Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına geldi ve: “Şahadet ederim ki sen kesinlikle Allah’ın Resulüsün!” dedi. (Efendimiz): “Hayrola nedir bu (şahadetin sebebi)?” diye sordu. Adam: “Falanca kişi için: ‘Kim ateş ehlinden birine bakmak isterse şuna baksın!’ buyurmuştun. Halbuki o, Müslümanlar arasında düşmana karşı en büyük yararlılığı gösterenimizdi. Ben (senin sözün üzerine) onun bu hal üzere ölmeyeceğini anladım. Nitekim yaralanınca ölüme acele etti ve canına kıydı!” dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz kul, (insanların gözünde) cehennem ehlinin amelini işler halbuki o cennet ehlindendir! (Yine bir kul, insanların gözünde) cennet ehlinin amelini işler halbuki o cehennem ehlindendir. Ameller ancak hatimelere (sonuçlarına/sonlara) göredir!”