6684. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ، فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا. فَقَالَ {إِنَّ الشَّهْرَ يَكُونُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ}
Abdülaziz b. Abdullah bize tahdis etti, Süleyman b. Bilâl bize tahdis etti; Humeyd [et-Tavîl]’den; Enes [b. Malik]’ten [naklederek]. (Enes) anlattı ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem zevcelerinin yanına girmemeye (bir süre için) yemin etti (îlâ yaptı). O sırada (atından düşerek) ayağı (bileği) yerinden çıkmıştı (infekketi). Bu sebeple (evinin dışındaki) çardak odasında (meşrube) yirmi dokuz gece kaldı. Sonra oradan indi. Ashab: “Ey Allah’ın Resulü! Bir ay girmeyeceğinize yemin etmiştiniz (halbuki yirmi dokuz gün geçti)?” deyince; Efendimiz şöyle buyurdu: “Şüphesiz ay bazen yirmi dokuz gün olur!”