6686. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ سَوْدَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَاتَتْ لَنَا شَاةٌ فَدَبَغْنَا مَسْكَهَا ثُمَّ مَا زِلْنَا نَنْبِذُ فِيهِ حَتَّى صَارَتْ شَنًّا.
Muhammed b. Mukātil bize tahdis etti, Abdullah [b. Mübarek] bize haber verdi, İsmail b. Ebi Halid bize haber verdi; eş-Şa'bî’den; İkrime’den; İbn Abbas radıyallahu anhumâ’dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in zevcesi Sevde’den [naklederek]. (Sevde) dedi ki: Bizim bir koyunumuz ölmüştü. Derisini (meskehâ) tabakladık. Sonra (o deri tulum) eski bir kırba (şennen) haline gelinceye kadar içinde hurma şırası (nebiz) yapmaya devam ettik.