6733. Hadis
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرِضْتُ بِمَكَّةَ مَرَضًا، فَأَشْفَيْتُ مِنْهُ عَلَى الْمَوْتِ، فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَالاً كَثِيرًا، وَلَيْسَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَتِي، أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي قَالَ " لاَ ". قَالَ قُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ الثُّلُثُ قَالَ " الثُّلُثُ كَبِيرٌ إِنَّكَ إِنْ تَرَكْتَ وَلَدَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَتْرُكَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ، وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً إِلاَّ أُجِرْتَ عَلَيْهَا، حَتَّى اللُّقْمَةَ تَرْفَعُهَا إِلَى فِي امْرَأَتِكَ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ عَنْ هِجْرَتِي فَقَالَ " لَنْ تُخَلَّفَ بَعْدِي فَتَعْمَلَ عَمَلاً تُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ، إِلاَّ ازْدَدْتَ بِهِ رِفْعَةً وَدَرَجَةً، وَلَعَلَّ أَنْ تُخَلَّفَ بَعْدِي حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ، لَكِنِ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ ". قَالَ سُفْيَانُ وَسَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ.
Humeydî bize tahdis etti, Süfyan [b. Uyeyne] bize tahdis etti, ez-Zührî bize tahdis etti. Dedi ki: Âmir b. Sa’d b. Ebi Vakkās bana haber verdi; babasından. (Sa'd) dedi ki: Mekke’de bir hastalığa yakalandım ve ölümün eşiğine geldim. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem beni ziyarete geldi. Dedim ki: “Ey Allah’ın Resulü! Benim çok malım var; kızımdan başka da mirasçım yok. Malımın üçte ikisini sadaka olarak dağıtayım mı?” (Efendimiz): “Hayır” dedi. (Sa'd) dedi ki: “Peki yarısını?” dedim. “Hayır” dedi. “Üçte birini?” dedim. “Üçte biri (olur); ama üçte biri bile çoktur. Şüphesiz senin, çocuklarını (varislerini) zengin olarak bırakman, onları insanlara el açan muhtaçlar olarak bırakmandan daha hayırlıdır. Sen (Allah rızası için) bir harcama yaptığında mutlaka ondan ecir alırsın; hatta hanımının ağzına koyduğun bir lokma bile (böyledir)!” buyurdu. Ben: “Ey Allah’ın Resulü! Hicretimden geri mi kalacağım (arkadaşlarımdan ayrı düşüp Mekke’de mi öleceğim)?” dedim. Efendimiz şöyle buyurdu: “Sen benden sonra geride bırakılmayacaksın (öleceksin). Eğer Allah’ın rızasını isteyerek bir amel işlersen, onunla mutlaka derecen ve merteben artar. Belki de sen (uzun süre) geriye bırakılacaksın (yaşayacaksın); öyle ki bazı kavimler senden fayda görecek, bazıları da (senden) zarar görecektir. Lakin asıl zavallı olan Sa’d b. Havle’dir.” Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, onun Mekke’de ölmesinden dolayı ona üzülüyordu. —Süfyan dedi ki: Sa’d b. Havle, Beni Âmir b. Lüeyy kabilesinden bir adamdı.—