6827. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ ـ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ ـ فَقَالَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي. قَالَ " قُلْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَعَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ، الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا. قُلْتُ لِسُفْيَانَ لَمْ يَقُلْ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ. فَقَالَ أَشُكُّ فِيهَا مِنَ الزُّهْرِيِّ، فَرُبَّمَا قُلْتُهَا وَرُبَّمَا سَكَتُّ.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti. Dedi ki: Bunu Zührî’nin ağzından ezberledik. Dedi ki: Ubeydullah bana haber verdi ki; Ebu Hureyre ve Zeyd b. Halid’i şöyle derken işitmiş: Biz Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanındaydık. Bir adam kalktı ve: “Allah adına senden istiyorum, aramızda sadece Allah’ın Kitabı ile hüküm ver!” dedi. Hasmı kalktı —ki o bundan daha fakih idi— ve: “Aramızda Allah’ın Kitabı ile hükmet ve bana izin ver” dedi. (Efendimiz): “Söyle” buyurdu. (Adam): “Benim oğlum bunun yanında ücretli işçi idi. Karısıyla zina etti. Ben de buna yüz koyun ve bir hizmetçi fidye verdim. Sonra ilim ehlinden bazı kişilere sordum. Bana; oğluma yüz değnek ve bir yıl sürgün, bunun karısına ise recm gerektiğini haber verdiler” dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Nefsim elinde olan (Allah)’a yemin olsun ki, aranızda Allah celle zikruhu Kitabı ile hükmedeceğim: Yüz koyun ve hizmetçi iadedir. Oğluna yüz değnek ve bir yıl sürgün vardır. Ey Üneys! Sen de bu adamın karısına git, eğer itiraf ederse onu recmet” buyurdu. (Üneys) kadına gitti, (kadın) itiraf etti ve onu recmetti. (Ali b. Abdullah) dedi ki: Süfyan’a: “(Adamın): ‘Bana oğluma recm gerektiğini haber verdiler’ (şeklindeki sözünü Zührî) söylemedi mi?” dedim. (Süfyan): “Zührî’den (duyduğum) bu kısımda şüphe ediyorum. Bazen onu söyledim, bazen de sustum” dedi.