541. Hadis
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الصُّبْحَ وَأَحَدُنَا يَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَيَقْرَأُ فِيهَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ، وَيُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَأَحَدُنَا يَذْهَبُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ ثُمَّ يَرْجِعُ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ. ثُمَّ قَالَ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ. وَقَالَ مُعَاذٌ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ مَرَّةً فَقَالَ أَوْ ثُلُثِ اللَّيْلِ.
Hafs b. Ömer bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Ebü’l-Minhâl’den, o da Ebû Berze’den [naklen] (şöyle demiştir): Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sabah namazını (subh), her birimiz (namazdan sonra yanındaki) oturan arkadaşını tanıyabileceği (vakit ortalık aydınlandığında) kıldırırdı. Namazda da altmış ile yüz ayet arası okurdu. Öğle namazını güneş (tepe noktasından batıya) meylettiğinde (zâlat) kıldırırdı. İkindi namazını ise birimiz Medine’nin en uzak yerine gidip döndüğü halde güneşin hâlâ (yakıcılığı ve parlaklığı) canlı (hayye) olduğu bir vakitte kıldırırdı. (Ravi): Akşam namazı hakkında ne dediğini unuttum (dedi). Yatsı (işâ) namazını gecenin üçte birine kadar geciktirmeyi önemsemezdi. Sonra (Ebû Berze): ‘Gecenin yarısına kadar.’ dedi. Muâz ile Şu’be rivayetinde ise (sonradan karşılaştıklarında): ‘Veya gecenin üçte birine kadar.’ dedi.”