7098. Hadis
حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، قَالَ قِيلَ لأُسَامَةَ أَلاَ تُكَلِّمُ هَذَا. قَالَ قَدْ كَلَّمْتُهُ مَا دُونَ أَنْ أَفْتَحَ بَابًا، أَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَفْتَحُهُ، وَمَا أَنَا بِالَّذِي أَقُولُ لِرَجُلٍ بَعْدَ أَنْ يَكُونَ أَمِيرًا عَلَى رَجُلَيْنِ أَنْتَ خَيْرٌ. بَعْدَ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُجَاءُ بِرَجُلٍ فَيُطْرَحُ فِي النَّارِ، فَيَطْحَنُ فِيهَا كَطَحْنِ الْحِمَارِ بِرَحَاهُ، فَيُطِيفُ بِهِ أَهْلُ النَّارِ فَيَقُولُونَ أَىْ فُلاَنُ أَلَسْتَ كُنْتَ تَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ، وَتَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ فَيَقُولُ إِنِّي كُنْتُ آمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَلاَ أَفْعَلُهُ، وَأَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ وَأَفْعَلُهُ ".
Bişr b. Halid bana tahdis etti, Muhammed b. Cafer bize haber verdi; Şube’den; Süleyman’dan [naklederek]. Ebu Vail’i şöyle derken işittim: Usame’ye: “Şununla (Osman ile) konuşmayacak mısın?” denildi. Dedi ki: “Ben onunla, (fitne) kapısı açmaksızın konuştum; o kapıyı ilk açan ben olmak (istemem). Ben, iki kişi üzerine emir olan bir kimseye dahi –Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den duyduğumdan sonra– ‘Sen hayırlısın’ diyecek değilim. O şöyle diyordu: ‘Bir adam getirilir ve ateşe atılır. Orada, eşeğin değirmeniyle dönmesi gibi döner durur. Ateş ehli onun etrafını sarar ve: ‘Ey falan! Sen iyiliği emredip kötülükten sakındırmaz mıydın?’ derler. O da: ‘Ben iyiliği emrederdim ama onu yapmazdım; kötülükten sakındırırdım ama onu (kendim) yapardım’ der.’”