973_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا لَمَّا تُوُفِّيَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَمُرُّوا بِجَنَازَتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَيُصَلِّينَ عَلَيْهِ فَفَعَلُوا فَوُقِفَ بِهِ عَلَى حُجَرِهِنَّ يُصَلِّينَ عَلَيْهِ أُخْرِجَ بِهِ مِنْ بَابِ الْجَنَائِزِ الَّذِي كَانَ إِلَى الْمَقَاعِدِ فَبَلَغَهُنَّ أَنَّ النَّاسَ عَابُوا ذَلِكَ وَقَالُوا مَا كَانَتِ الْجَنَائِزُ يُدْخَلُ بِهَا الْمَسْجِدَ . فَبَلَغَ ذَلِكَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ إِلَى أَنْ يَعِيبُوا مَا لاَ عِلْمَ لَهُمْ بِهِ . عَابُوا عَلَيْنَا أَنْ يُمَرَّ بِجَنَازَةٍ فِي الْمَسْجِدِ وَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى سُهَيْلِ ابْنِ بَيْضَاءَ إِلاَّ فِي جَوْفِ الْمَسْجِدِ .
Bana Muhammed b. Hatim anlattı; bize Behaz anlattı; bize Vüheyb anlattı; bize Musa b. Ukbe, Abdülvâhid'den anlattı; o da Abbâd b. Abdullah b. ez-Zübeyr'den; o da Âişe'den [naklederek] şöyle anlatır: Sa'd b. Ebi Vakkas vefat ettiğinde, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşleri, onun cenaze namazını kılabilmeleri için cenazenin mescitten geçirilmesini [isteyerek haber] gönderdiler. [İnsanlar da] öyle yaptılar ve cenaze, [hanımların] hücrelerinin önünde durduruldu; onlar da üzerine [cenaze] namazı kıldılar. Sonra [cenaze], Makâid'e doğru olan Cenaze Kapısı'ndan çıkarıldı. [Daha sonra hanımlara], insanların bunu ayıpladıkları ve: “Cenazeler mescide sokulmazdı.” dedikleri [haberi] ulaştı. Bu [haber] Âişe'ye ulaşınca şöyle dedi: “İnsanlar hakkında bilgi sahibi olmadıkları bir şeyi ayıplamakta ne kadar da acele ediyorlar! Cenazenin mescitten geçirilmesini bize ayıpladılar; oysa Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Süheyl b. Beydâ'nın [cenaze] namazını ancak mescidin tam içinde kılmıştı.”