1052_3. Hadis
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ " إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا " . فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرُئِينَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ " إِنَّ هَذَا السَّائِلَ - وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ - إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Bana Ali b. Hucr anlattı; bize İsmail b. İbrahim haber verdi; Hişam -ki Destevâî'dir- şöyle dedi: Yahya b. Ebi Kesir'den; Hilâl b. Ebi Meymune'den; Ata b. Yesâr'dan; Ebu Said el-Hudrî'den; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem minbere oturdu, biz de çevresine oturduk. Şöyle buyurdu: "Benden sonra size dünya süsü ve ziynetinin açılmasından (bollaşmasından) sizin adınıza korkuyorum." Bir adam: Hayır hiç şer getirir mi ya Resulallah? dedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona karşı sessiz kaldı. Adama denildi ki: Sana ne oluyor; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile konuşuyorsun ama o seninle konuşmuyor? (Ravi) dedi ki: Biz, O'na vahiy indirildiğini anladık. (Sonra) kendine gelip terlerini sildi ve şöyle buyurdu: "O soran nerede?" -Sanki onu övdü de (şöyle) dedi-: "Şüphesiz hayır şer getirmez. (Fakat) baharın bitirdiği her şey, (tıka basa yiyen hayvanı) ya çatlatarak öldürür ya da (ölüme) yaklaştırır. Ancak yeşil ot yiyen hayvan müstesna! Zira o yedi, nihayet böğürleri dolunca güneşe karşı durdu, tersledi ve işedi. Sonra otladı. Şüphesiz bu mal tatlı ve yeşildir (caziptir). Müslüman'ın malı ne güzel arkadaştır; ondan miskine, yetime ve yolda kalmışa veren için!" -Veya Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in buyurduğu gibi- "Şüphesiz onu haksız yere alan kimse, yiyip de doymayan kimse gibidir. Ve (bu mal) kıyamet gününde onun aleyhine şahit olacaktır."