1238_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ح وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ فَأَمَّا عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَفِي حَدِيثِهِ الْمُتْعَةُ وَلَمْ يَقُلْ مُتْعَةُ الْحَجِّ . وَأَمَّا ابْنُ جَعْفَرٍ فَقَالَ قَالَ شُعْبَةُ قَالَ مُسْلِمٌ لاَ أَدْرِي مُتْعَةُ الْحَجِّ أَوْ مُتْعَةُ النِّسَاءِ .
Ve bize bunu İbn Müsennâ anlattı; bize Abdurrahman anlattı. (H) Ve bize bunu İbn Beşşâr anlattı; bize Muhammed —yani İbn Cafer— anlattı. [Her ikisi de] Şu'be'den; bu isnadla [naklettiler]. Abdurrahman'a gelince; onun hadisinde “Mut'a” (geçmektedir) fakat “Hac Mut'ası” (Temettu Haccı) dememiştir. İbn Cafer'e gelince [o şöyle] dedi: Şu'be dedi ki: Müslim [el-Kurrî] şöyle dedi: “Hac Mut'ası mı yoksa Kadınlarla Mut'a (Mut'a nikahı) mı bilmiyorum.”