1277_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَىَّ جُنَاحًا أَنْ لاَ أَتَطَوَّفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ . قَالَتْ لِمَ قُلْتُ لأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} الآيَةَ . فَقَالَتْ لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا . إِنَّمَا أُنْزِلَ هَذَا فِي أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَانُوا إِذَا أَهَلُّوا أَهَلُّوا لِمَنَاةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلاَ يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطَّوَّفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِلْحَجِّ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الآيَةَ فَلَعَمْرِي مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ مَنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ .
Ebû Bekir b. Ebî Şeybe bize anlattı; [o da] anlattı ki Ebû Üsâme, Hişâm b. Urve'den; [o da] haber verdi ki babası [şöyle] dedi: Âişe'ye dedim ki: “Safâ ile Merve arasında tavaf etmememde (sa’y yapmamamda) üzerime bir günah olacağını sanmıyorum.” O [şöyle] sordu: “Neden?” Ben de: “Çünkü Azîz ve Celîl olan Allah, { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } ‘Şüphesiz Safâ ile Merve Allah’ın nişânelerindendir...’ buyuruyor” dedim. Bunun üzerine [Âişe şöyle] dedi: “Eğer senin dediğin gibi olsaydı, [âyet] ‘onları tavaf etmemesinde bir günah yoktur’ şeklinde olurdu. Bu, ancak Cahiliye devrinde [putları] Menât için telbiye getirdiklerinde Safâ ile Merve arasında tavaf etmeleri kendilerine helal olmayan (bunu günah sayan) Ensâr'dan bir grup insan hakkında indirildi. Onlar Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] ile birlikte hac için geldiklerinde bunu ona zikrettiler; bunun üzerine Allah Teâlâ bu âyeti indirdi. Ömrüme yemin olsun ki (canım elinde olan Allah'a yemin olsun), Safâ ile Merve arasında tavaf etmeyenin haccını Allah tamam saymaz.”