1428_6. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ إِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِالْحِجَابِ لَقَدْ كَانَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ يَسْأَلُنِي عَنْهُ . قَالَ أَنَسٌ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا بِزَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ - قَالَ - وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِالْمَدِينَةِ فَدَعَا النَّاسَ لِلطَّعَامِ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَلَسَ مَعَهُ رِجَالٌ بَعْدَ مَا قَامَ الْقَوْمُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَشَى فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى بَلَغَ بَابَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ قَدْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ مَكَانَهُمْ فَرَجَعَ فَرَجَعْتُ الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ حُجْرَةَ عَائِشَةَ فَرَجَعَ فَرَجَعْتُ فَإِذَا هُمْ قَدْ قَامُوا فَضَرَبَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ الْحِجَابِ.
Bana Amr en-Nâkıd da anlattı; bize Yakub b. İbrahim b. Sa‘d anlattı; bize babam, Salih’ten anlattı. İbn Şihâb dedi ki: Enes b. Mâlik: “Hicab (örtünme) meselesini insanların en iyi bileniyim. Übey b. Ka‘b bile bana bunu sorardı” dedi. Enes [şöyle] devam etti: Resulullah (sav) Zeyneb bint Cahş ile evlendiği sabah —ki onunla Medine’de evlenmişti— gün yükselince (kuşluk vakti) halkı yemeğe davet etti. Resulullah (sav) oturdu, halk kalktıktan sonra da birtakım adamlar onunla beraber oturmaya devam ettiler. Nihayet Resulullah (sav) kalktı, ben de onunla beraber yürüdüm; hatta Âişe’nin odasının kapısına kadar vardı. Sonra onların çıkmış olduklarını zannederek geri döndü, ben de onunla beraber döndüm. Baktı ki o adamlar hâlâ yerlerinde oturuyorlar. Tekrar geri döndü, ben de ikinci defa onunla beraber geri döndüm; hatta Âişe’nin odasına kadar vardı. [Sonra] geri döndü, ben de döndüm. Baktı ki o adamlar artık kalkmış [gitmişler]. Bunun üzerine benimle kendi arasına perdeyi gerdi ve Allah hicab ayetini indirdi.