1453_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، جَمِيعًا عَنِ الثَّقَفِيِّ، - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، - عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَالِمًا، مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ كَانَ مَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ وَأَهْلِهِ فِي بَيْتِهِمْ فَأَتَتْ - تَعْنِي ابْنَةَ سُهَيْلٍ - النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا قَدْ بَلَغَ مَا يَبْلُغُ الرِّجَالُ وَعَقَلَ مَا عَقَلُوا وَإِنَّهُ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّ فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا . فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ وَيَذْهَبِ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ " . فَرَجَعَتْ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ .
Bize İshak b. İbrahim el-Hanzalî ve Muhammed b. Ebî Ömer hep birlikte es-Sekafî’den anlattılar. -İbn Ebî Ömer dedi ki: Bize Abdülvehhâb es-Sekafî anlattı- Eyyûb’dan, o İbn Ebî Müleyke’den, o el-Kâsım’dan, o da Âişe’den [naklen] (anlattığına göre); Ebu Huzeyfe’nin mevlası Sâlim, Ebu Huzeyfe ve ailesiyle birlikte onların evinde kalıyordu. (Süheyl’in kızı kastedilerek) Süheyl’in kızı Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelip: “Sâlim erkeklerin ulaştığı (ergenlik) noktasına ulaştı ve onların akıl erdirip anladığı şeyleri anlar hale geldi. (Buna rağmen hâlâ) yanımıza giriyor. Şüphesiz ben, Ebu Huzeyfe’nin gönlünde bundan dolayı bir şey (hoşnutsuzluk) olduğunu sanıyorum” dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona: “Onu emzir; (böylece) ona haram olursun ve Ebu Huzeyfe’nin gönlündeki o şey de gider” buyurdu. (Süheyl’in kızı) dönüp (bilahare): “Şüphesiz ben onu emzirdim ve Ebu Huzeyfe’nin gönlündeki o şey gitti” dedi.