1471_4. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ عُبَيْدِ اللَّهِ لِنَافِعٍ . قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى فِي رِوَايَتِهِ فَلْيَرْجِعْهَا . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَلْيُرَاجِعْهَا .
Bize bunu Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve İbn el-Müsennâ da anlattılar; (onlar) dediler ki: Bize Abdullah b. İdrîs, Ubeydullah'tan bu isnad ile bunun bir benzerini nakletti. (Ancak bu rivayette) Ubeydullah'ın Nâfi'ye olan sözünü zikretmedi. İbn el-Müsennâ kendi rivayetinde: "Hanımına dönsün (felyerji'hâ)," derken Ebû Bekir: "Hanımına dönsün (felyurâci'hâ)," dedi.