1498_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ وَجَدْتُ مَعَ امْرَأَتِي رَجُلاً أَأُمْهِلُهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ قَالَ " نَعَمْ " .
Bana Züheyr b. Harb anlattı, bana İshâk b. Îsâ anlattı, bize Mâlik; Süheyl'den, o babasından, [o da] Ebû Hüreyre'den [naklen] şöyle anlattı: Sa'd b. Ubâde: 'Ey Resûlullah! Karımın yanında yabancı bir adam bulsam, dört şahit getirinceye kadar ona mühlet mi vereceğim (bekleyecek miyim)?' diye sordu. (Resûlullah): "Evet," buyurdu.