1498_3. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، حَدَّثَنِي سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ وَجَدْتُ مَعَ أَهْلِي رَجُلاً لَمْ أَمَسَّهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ " . قَالَ كَلاَّ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ كُنْتُ لأُعَاجِلُهُ بِالسَّيْفِ قَبْلَ ذَلِكَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْمَعُوا إِلَى مَا يَقُولُ سَيِّدُكُمْ إِنَّهُ لَغَيُورٌ وَأَنَا أَغْيَرُ مِنْهُ وَاللَّهُ أَغْيَرُ مِنِّي " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı, bize Hâlid b. Mahled; Süleymân b. Bilâl'den [naklen] anlattı, bana Süheyl; babasından, o da Ebû Hüreyre'den [naklen] şöyle nakletti: Sa'd b. Ubâde: 'Ey Resûlullah! Ailemin (karımın) yanında bir adam bulsam, dört şahit getirinceye kadar ona dokunmayacak mıyım?' diye sordu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Evet," buyurdu. Sa'd: 'Hayır! Seni hak ile gönderen [Allah]'a yemin olsun ki, ben bundan önce (şahit aramadan) kılıcımla onun işini bitiriveririm!' dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Efendinizin ne dediğine bakın! Şüphesiz o çok kıskançtır (gayurdur). Ben ondan daha kıskancım, Allah da benden daha kıskançtır!" buyurdu.