1547_12. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي، عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ . فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Bize İshâk anlattı; bize Îsâ b. Yûnus haber verdi; bize el-Evzâî, Rebîa b. Ebî Abdurrahman'dan anlattı; bana Hanzala b. Kays el-Ensârî anlattı; dedi ki: Râfi' b. Hadîc'e arazinin altın ve gümüş karşılığında kiraya verilmesini sordum. [Râfi'] şöyle dedi: “Bunda bir sakınca yoktur. İnsanlar ancak Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem döneminde arazileri Mâziyânât (büyük su arklarının kenarları), küçük su yollarının ağızları ve ekinin [belirli] kısımları karşılığında kiraya verirlerdi. [Bazen] şurası helak olur burası kurtulurdu; [bazen de] burası kurtulur şurası helak olurdu. İnsanların bundan başka bir kira uygulaması yoktu; işte bu sebeple [bu tür kiralama] yasaklandı. Ancak [ücreti] belirli ve garanti edilmiş olan [kiralamada] bir sakınca yoktur.”