1649_6. Hadis
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا الصَّعْقُ، - يَعْنِي ابْنَ حَزْنٍ - حَدَّثَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ، حَدَّثَنَا زَهْدَمٌ الْجَرْمِيُّ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي مُوسَى وَهُوَ يَأْكُلُ لَحْمَ دَجَاجٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ وَزَادَ فِيهِ قَالَ " إِنِّي وَاللَّهِ مَا نَسِيتُهَا " .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı; bize Abdurrahman —yani İbn Mehdî— anlattı; bize Şu'be, Katâde'den; [o da] Zehdem'den [naklederek şunları] anlattı: “Ebû Mûsâ'nın yanındaydık. [Ona] tavuk eti getirildi; bir adam ise [sofradan] kenara çekildi. [Ebû Mûsâ]: ‘Sana ne oldu da [kenara] çekildiğini gördüm?’ dedi. [Adam]: ‘Ben onun [tavuğun] bir şeyler yediğini görmüştüm de ondan iğrendim; bu sebeple onu yemeyeceğime yemin ettim’ dedi. [Bunun üzerine Ebû Mûsâ]: ‘Gel, zira ben Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'i ondan yerken gördüm’ dedi ve kıssayı bahsettikleri şekilde nakletti. [Bu rivayet], Eyyûb'un hadisindeki fazlalığı da içermektedir.”